شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این بیت شاعر نشان می‌دهد که او نیکویی و خوبی‌های خود را به خوشی‌های معشوق نسبت می‌دهد، در حالی که بدخویی و تلخی‌های معشوق را به بدشانسی و ناخوشی خودش نسبت می‌دهد. در واقع، تلخی‌های زندگی او نتیجه‌ی روی ناخوش معشوق است، در حالی که شیرینی‌ها و خوبی‌ها حاصل نیکویی اوست.
خوش خوش بربود نیکوئی تو مرادر کار کشید بدخوئی تو مرا
هوش مصنوعی: خوش بودن و خوبی تو من را به کارهای خوب واداشت، اما بدیهای تو هم مرا به سمت کارهای بد کشاند.
تلخی تو نیست شوربختی من استشیرینی آن ترش روئی تو مرا
هوش مصنوعی: تلخی حال من ناشی از شکرینی توست؛ در واقع، ترشی رفتار تو باعث شده که من احساس تلخی کنم.