شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درد و اندوهی که به خاطر جدایی از محبوبش دارد سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که غم محبوبش او را به وداع از زندگی و دنیایش وادار کرده است و برای فراموش کردن این غم، جانش را فدای آن می‌کند. در واقع، این غم آنقدر عمیق و تاثیرگذار است که او را از جهان مادی جدا می‌کند.
دوشم غم تو وداع جان میفرمودبرکندن دل ازین جهان میفرمود
هوش مصنوعی: دیشب غم تو به من میگفت که باید با دل از این دنیا جدا شوم و از آن دل کندم.
پا بر زبر جهان و جان بنهادمیعنی که غم توام چنان میفرمود
هوش مصنوعی: من قدم بر این دنیا گذاشتم و جانم را فدای تو کردم، زیرا غم وجودت به من چنین دستور میدهد.