شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات عمیق خود در مواجهه با غم و اندوه سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر لحظه با غمی نو مواجه می‌شود و زندگی‌اش پر از حسرت و آوارگی است. حتی اگر یک غم داشته باشد، آن هم باعث می‌شود که به اندوهی جدید دچار شود و در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که این حس غم و ماتم جزئی از زندگی‌اش شده است.
هر لحظه دل و جان به غمی تازه درندآواره شده به عالمی تازه درند
هوش مصنوعی: هر لحظه دل و جانم درگیر غمی جدید است و به خاطر این احساس، به دنیای جدیدی پر از ناامیدی و دلشکستگی میروم.
گر باشد یک غمم چه غم باشد ازانیک یک جزوم به ماتمی تازه درند
هوش مصنوعی: اگر یک غم داشته باشم، چه اهمیتی دارد؟ زیرا هر یک از این غمها به تنهایی همچون عزاداری جدیدی میباشد.