شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این بیت شعر بیانگر حسی عمیق از غم و اندوه است. شاعر از دل خود می‌گوید که تحت تأثیر غم و درد، به جستجو و بررسی جهانی که در آن زندگی می‌کند، پرداخته است. او احساس می‌کند که این غم نه تنها بر او تاثیر گذاشته، بلکه بر تمام ذرات و موجودات جهان نیز سایه افکنده و همه در حال ماتم هستند.
برخاست دلم چنانکه در غم بنشستوز شیوهٔ جست و جوی عالم بنشست
هوش مصنوعی: دل من به گونهای بیدار شد که در غم و اندوه نشسته بود و از روش جستوجوی دنیا دست کشید.
از درد دلم یکی بگفتم به جهانذرات جهان جمله به ماتم بنشست
هوش مصنوعی: از غم و درد قلبم چیزی را به جهانیان گفتم و در نتیجه تمام موجودات جهان به حالت عزاداری درآمدند.