شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنجی صحبت می‌کند که نمی‌داند منشاء آن چیست. او به طرز شگفت‌زده‌ای به این موضوع اشاره می‌کند که چرا این درد و رنج به سراغش آمده و به چه علت احساساتی شدید مانند تیزی یک تیغ را تجربه می‌کند. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده سردرگمی و ناامیدی شاعر از درک دلیل مشکلاتش است.
در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاستوین رهگذرِ تیز چو تیغم ز چه خاست
هوش مصنوعی: چرا این همه مشکلات و چالشها به وجود آمدند و چرا این مسافر سریع و تندرو در این مسیر ظاهر شد؟
دردا و دریغا که نمیدانم هیچکاین چندینی درد ودریغم ز چه خاست
هوش مصنوعی: ای کاش میدانستم که این همه درد و رنج از کجا به وجود آمده و چرا اینقدر عمیق است.