شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به احساس جدایی و درد اشاره دارد. شاعر از بیراهنمایی در زندگی و کشتگی که متحمل شده سخن میگوید. او به این موضوع اشاره میکند که اگر کسی که میتواند به او کمک کند، او را مورد اذیت قرار دهد، دردش ناشی از همان عشق و علاقه است. به طور کلی، شاعر از نداشتن راه و دردی که از دیگران میکشد سخن میگوید.
ره نیست بدان دانه کِشتند مراوز قصّهٔ آن خط که نوشتند مرا
هوش مصنوعی: من را در راهی که فرض کردند، نمیتوان یافت و از داستانی که برایم نوشتهاند، خبری نیست.
گر میبندانم آنکه درمان من استدانم که ز درد او سرشتند مرا
هوش مصنوعی: اگر به آن کسی که به من آرامش میدهد، دست ببندم، میدانم که از درد او، وجود مرا شکل دادهاند.