تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۱

ترسابچهای که توبه بشکست مرادوش آمد و زلف داد در دست مرا
در رقصِ چهارْ کرد برگشت وبرفتزنّار چهارْ کرد بر بست مرا