شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به درد و غم بزرگ اشاره می‌کند که جان را به رنج می‌اندازد و هیچ چیز جز زحمات قلندران (عارفان) تسکین نمی‌دهد. او به اندوهی اشاره دارد که از دل قلندری برمی‌خیزد و در صومعه‌ها و میان مردم هیچ نشانه‌ای از آن دیده نمی‌شود. این معنا نشان‌دهنده عمیق بودن احساسات و تجربیات روحانی است که در مکان‌های مذهبی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.
زین دَرد که جز غصهٔ جان میندهدجز دُردِ قلندری امان میندهد
هوش مصنوعی: این درد، جز غم و اندوهی که به جان میزند، هیچ مفر و آرامشی را فراهم نمیکند، جز نوشیدن شراب صوفیانه که میتواند کمی تسکیندهنده باشد.
آن آه به صدق کز قلندر خیزددر صومعه هیچ کس نشان میندهد
هوش مصنوعی: آهی که از دل یک درویش برمی‌خیزد، در جایی مثل صومعه تأثیری ندارد و هیچکس آن را نمیبیند یا متوجه نمی‌شود.