تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۰

چون گل بشکفت ساعتی برخیزیمبر شادی می، ز دست غم بگریزیم
باشد که بهار دیگر ای هم نفسانگل میریزد ز بار و ما میریزیم