شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات poetic، شاعر به زیبایی صبح اشاره می‌کند که هنوز حال و هوای شب را دارد و از ماهتاب صحبت می‌کند. او می‌گوید در شیشه‌ی او شراب وجود دارد و به این دلیل نمی‌خندد. همچنین، مدعی است که تیغی در دست دارد و با یادآوری این نکته به مخاطب می‌گوید که نباید بخندد، زیرا در جایی که او قرار دارد، آفتاب در انتظار است. این گفته‌ها با ترکیب خیال و واقعیت، حالتی زیبا و غمناک ایجاد می‌کند.
ای صبح هنوز ماهتاب است، مخنددر شیشهٔ ما یقین شراب است، مخند
هوش مصنوعی: ای صبح هنوز نور ماه در آسمان میدرخشد، در شیشهٔ ما که به نظر میرسد شراب است، لبخند نزن.
در تیغ نهاده‌ای قلم میخندیچون جای تو تیغ آفتاب است، مخند
هوش مصنوعی: تو که با قلم خود در دل دیگران میکشی، چرا میخندی؟! مگر نمیدانی که نور خورشید و زیباییهای طبیعت در آغوش توست؟ پس به خود مغرور نباش و گمان نکن که در این زیباییها تنها تویی.