شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به صبح اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که با لبخند و شوق ظاهر نشود. او به دلیل گریه و غم خود از صبح می‌خواهد که در انتظار روز مشو باشد. در واقع، این شعر احساس دل‌شکستگی و نارضایتی از روزهای شاد را بیان می‌کند و به طور خاص به شب و غم آن اشاره دارد.
ای صبح! مدم، مخند و مپسند آخریک روز لب از خنده فرو بند آخر
هوش مصنوعی: ای صبح! تو را نمیخواهم، لبخند نزن و نپسند، چرا که میدانم یک روز باید لبخندت را باز نگهداری.
من میگریم که امشبی روز مشوتو بر دَمِ بامداد تا چند آخر
هوش مصنوعی: من به شدت نگرانم که امشب تا صبح بیدار بمانم و نگران آیندهام باشم. تا کی باید چنین حالتی را تحمل کنم؟