شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صبح میخواهد که سکوت کند و لب به سخن نگشاید، زیرا درد و غم او و محبوبش را نمیپسندد. او همچنین به شمع اشاره میکند که به خاطر سرنوشت آنها میگرید و امیدوار است که صبح هم به غم آنها نیکی نکند و بر آنها نخندد.
امشب چه شود که لب ببندی ای صبحدرد من و یارم نپسندی ای صبح
هوش مصنوعی: امشب چه اتفاقی خواهد افتاد که تو، ای صبح، لب به سخن نمیگشایی؟ چرا که تو دردهای من و یارم را نمیپسندی؟
چون بر سر ما شمع بسی میگریدشاید که تو نیز برنخندی ای صبح
هوش مصنوعی: وقتی که شمع بر سر ما اشک میریزد، شاید تو هم از روی درد و غم ن Laughنے نزن ای صبح.