شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از چرخ فلک و سرنوشت سخن می‌گوید و از سختی‌ها و مشکلاتی که با آنها مواجه است، ناله می‌کند. او همچنین به شادی‌های روزمره که ناشی از طلوع صبح است، اشاره کرده و می‌گوید که از این خنده و شادی هم به نوعی متاثر و نگران است. در مجموع، شاعر احساسات تلخی را نسبت به زندگی و سرنوشت ابراز می‌کند.
ای چرخ ز دریوزهٔ تو میگریموز خرقه پیروزهٔ تو میگریم
هوش مصنوعی: ای چرخ، من به خاطر زخمهای زندگیام اشک میریزم و به خاطر لباس روحانی و زیبا و باطنیات نیز گریه میکنم.
وی صبح چو بر همه جهان میخندیاز خندهٔ هر روزهٔ تو میگریم
هوش مصنوعی: وقتی صبح میشود و تو به همه جهان لبخند میزنی، من از شادی و خوشحالی هر روزهات، اشک میریزم.