تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۲

ای صبح! هزار پرده در پیش اندازوان جمله بدین عاشق دل ریش انداز
امشب شب خلوت است ما را بمژولهر تیغ که برکشی سر خویش انداز