تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۳

ای صبح! اگر بلندیت هست امشباز بهر خدا که صبر کن پست امشب
تا دور ز رویت من سرمست امشبدر گردنِ مقصود کنم دست امشب