شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به صبح اشاره دارد و از آن می‌خواهد که اگر می‌خواهد طلوع کند، نباید باعث درد و رنج او شود. شاعر بیان می‌کند که اگر صبح به آه و ناله دل او توجه کند، ممکن است در میانه راه به عقب برگردد و تصمیمی دیگر بگیرد. به طور کلی، این اشعار حس شکایت و درد ناشی از جدایی یا ناامیدی را به تصویر می‌کشد.
ای صبح! اگر طلوع خواهی کردندر کشتن من شروع خواهی کردن
هوش مصنوعی: ای صبح! اگر میخواهی طلوع کنی، باید با کشته شدن من آغاز کنی.
حقا که اگر رنجه شوی ز آه دلماز نیمهٔ ره رجوع خواهی کردن
هوش مصنوعی: به راستی اگر دلم به خاطر زحمتی که کشیدهای غمگین شود، حتماً در نیمه راه تصمیم به بازگشت خواهی گرفت.