شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به صبح اشاره دارد که می‌خواهد با لبخند و شادی به شب بگذرد. او از محبوبش می‌خواهد که در کنار هم باشند و تا زمانی که یار در کنارش است، از غم و تاریکی شب بگذرد. در نهایت، شاعر می‌خواهد که تمام دنیا به شب شباهت داشته باشد و درد و رنجش را فراموش کند.
ای صبح! مخند امشب و لب بر لب باشبا عاشقِ دلسوخته هم مذهب باش
هوش مصنوعی: ای صبح! لبخند نزن و آرام باش، تا عاشقِ دلسوخته مثل خودت احساس کند.
چون یار بر من است تا روز امشبیک روز مدم گو همه عالم شب باش
هوش مصنوعی: تا زمانی که محبوبم کنارم است، یک روز هم بگو که همه جهان شب است.