شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق آتشین خود به معشوق سخن میگوید و احساس میکند که زندگیاش بدون او میسوزد. او مانند شمعی است که بدون آتش نمیتواند زندگی کند و از معشوق میخواهد که روزی به حال او دل بسوزاند.
از آتشِ عشق چون تو جان افروزیچون شمع نفس نمیزنم بی سوزی
هوش مصنوعی: از شوق و حرارت عشق تو مثل شمعی که در حال سوختن است، جانم میدرخشد و بدون هیچ درد و رنجی نفس نمیکشید.
عمری است که بی تو جان من میسوزدآخر بر من دلت نسوزد روزی
هوش مصنوعی: مدتی است که من بدون تو در عذاب و رنج هستم. امیدوارم روزی دل تو برای من به درد بیاید.