شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: شاعر از شدت غم و سوختن دلش شبیه شمعی شده که از عشق میسوزد و همچنان در انتظار میماند. او میگوید که بهتر است سخن را کوتاه کند، زیرا غمهای قلبش فقط در شبهای طولانی قابل بیان است.
از بس که ز غم سوختم ای شمع طرازچون شمع ز تو سوخته میمانم باز
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه خیلی از غم و اندوه سوزانده شدهام، ای شمعی که مثل تو هستم، دوباره مثل شمعی که از تو سوخته باز میمانم.
کوتاه کنم سخن که مینتوان گفتغمهای دلم مگر به شبهای دراز
هوش مصنوعی: هدفم را کوتاه کنم، چون نمیتوانم غمهای دلِ خود را جز در شبهای طولانی بیان کنم.