شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که راهی که در پیش دارد کوتاه نیست و از هر طرف که تلاش میکند، به جایی نمیرسد. او مانند شمعی بین آب و آتش، شب و روز در حال سوختن است و هیچکس از درد و سوز او خبر ندارد.
تا چند روم که این ره کوته نیستوز هر سویی که راه جویم ره نیست
هوش مصنوعی: چرا باید به مسیر پر پیچوخم ادامه دهم وقتی که این راه هیچگاه به پایان نمیرسد و در هر جهتی که به دنبال راهی میگردم، باز هم نشانی از راه واقعی وجود ندارد؟
چون شمع میان آب و آتش شب و روزمیسوزم و کس ز سوز من آگه نیست
هوش مصنوعی: من مانند شمعی هستم که در میان آب و آتش میسوزد و هیچکس از درد و سوزش من خبر ندارد. شب و روز با این وضعیت زندگی میکنم و هیچگونه توجهی به رنج من نمیشود.