شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی نقد بر خودبزرگ‌بینی و سرکشی شاعر است. شاعر از شمعی سرافراز صحبت می‌کند که فکر می‌کند به دلیل سرکشی و خودبینی‌اش درخشانی دارد. اما در حقیقت، او از دردی که به خود وارد می‌کند و سوختن خود به خاطر دیگران غافل است. در نهایت، این شعر به ما یادآوری می‌کند که آگاهی از آسیب‌هایی که به خود می‌زنیم، بسیار مهم است.
ای شمع سرافراز چه پنداشته‌ایکز سرکشی خویش سر افراشته‌ای
هوش مصنوعی: ای شمع با آرامش، چه تصوری داری که به خاطر سرکشی و نافرمانیات اینقدر برجسته و بلند قد شدهای؟
در سوختن و بریدن افکندی سربا خویش همانا که سری داشته‌ای
هوش مصنوعی: تو در آتش سوختن و بریدن خود را به چالش کشیدی، زیرا در واقع سر و عقل تو به همین کار مربوط است.