شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فردی می‌پردازد که به خاطر عشق، خود را در آتش عشق می‌سوزاند. او از این شخص انتقاد می‌کند که به جای آنکه به عشق واقعی توجه کند، به خودنمایی و لاف‌زدن پرداخته است. شاعر به او می‌گوید که این رفتار نادرست است و باید به عمق احساسات و دردهای واقعی عشق توجه کند.
ای شمع! فروختی و لاف آوردیآتش به سر خود به گزاف آوردی
هوش مصنوعی: ای شمع! تو خود را به حراج گذاشتی و بیمورد شعلهوری را به جان خود دعوت کردی.
در سینه چو من نهفته در آتش عشقاز بهر چه سر را به طواف آوردی
هوش مصنوعی: در دل من که به خاطر عشق میسوزد، به چه دلیلی سر را به دور آن میچرخانی؟