شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: شاعر از شمع میپرسد که آیا درد و رنجی که دارد به او خوشایند است یا نه. شمع پاسخ میدهد که تنها زمانی خوشحال است که به درد خود ادامه دهد و بسوزد. این نشاندهندهی پذیرش رنج و درد به عنوان بخشی از زندگی است.
میپرسیدم دوش ز شمع آهستهکاخر به خوش آیدت بگو ای خسته!
هوش مصنوعی: دیشب از شمع پرسیدم که چرا خاموشی و به تو خوش نمیگذرد. ای خسته، بگو چه چیزی به تو خوب خواهد آمد؟
گفت: آن که مرا به درد من بگذارندتا میسوزم به دردِ خود پیوسته
هوش مصنوعی: او گفت: کسی که مرا در دردم قرار دهد، باعث میشود که من دائم به خاطر درد خود بسوزم.