شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار ابراز می‌کند که سال‌ها به دنبال وصال محبوب خود بوده و با این حال، محبوبش به او می‌گوید که این امر ممکن نیست. شاعر خود را به شمعی تشبیه می‌کند که با وجود اینکه می‌داند این عشق ممکن نیست، همچنان در تلاش است و اگر محبوب او را از این تلاش بازدارد، در آن لحظه خواهد مرد.
بر بوی وصال میدویدم همه سالگفتی بنشانمت ازین کار محال
هوش مصنوعی: به خاطر عطر وصال، سال‌ها در تلاش بودم، ولی تو میگفتی که این کار غیرممکن است و باید از آن دست بکشم.
جانا منِ برخاسته دل شمع توامگر بنشانی مرا بمیرم در حال
هوش مصنوعی: عزیزم، من مانند شمعی هستم که در کنار تو روشن شدهام. اگر تو مرا بهجای خودت خاموش کنی، در همان لحظه میمیرم.