شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان میکند که در مکالمه با دیگری، احساس یقین و اطمینان دارد و میخواهد که آن شخص متوجه شده باشد که او هیچ چیز را پنهان نکرده است. او از طرف مقابل میخواهد که بیتوجه از این کلام نگذرد و به دقت به آنچه گفته است، توجه کند.
بس دُرِّ یقین که میبسفتم با توآگاه شوی که من نخفتم با تو
هوش مصنوعی: زیاد از جواهر یقین سخن میگویم تا به تو بفهمانم که من در کنار تو خوابم نبرده است.
مگذر به گزاف سرسری از سر اینباری بندیش تا چه گفتم با تو
هوش مصنوعی: به سادگی از کنار این موضوع عبور نکن و به طور سطحی به آن توجه نکن، به دقت به آنچه که با تو گفتهام فکر کن.