شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این verses به این موضوع اشاره می‌کند که اگر کسی به حقیقت و یقین سلطنت نرسیده باشد، بهتر است از او دور شود چون او ایمان و دین ندارد. همچنین، او در دل خود دنیایی از شگفتی‌ها و عجایب دارد، اما افسوس که کسی را نیافته که آن شگفتی‌ها را ببیند و درک کند.
آن را که ز سلطان یقین تمکین نیستگو از بر من برو که او را دین نیست
هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند از قدرت و سلطنت یقین و ایمان به درستی پیروی کند، بهتر است که از من دور شود، زیرا او اصول و ارزشهای واقعی را درک نکرده است.
دریای عجایب است در سینهٔ منلیکن چه کنم که یک عجایب بین نیست
هوش مصنوعی: در دل من دنیایی از شگفتی‌ها وجود دارد، اما افسوس که کسی نیست تا این شگفتی‌ها را ببیند.