بخش ۲۷ - فی الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در زمان خلافت عمر بن خطاب مردی قوی وجود داشت که بعد از انجام نماز، اشعاری دلنشین می‌خواند. پس از مدتی برخی افراد او را به عمر معرفی کردند. وقتی عمر او را دید، دستش را گرفت و به نشستن دعوتش کرد. مرد به عمر گفت که شعرهایش از الهام غیبی است و همچنان به خواندن ادامه داد. اشعارش در مورد خودستایی نیست و حکمت‌های عمیق در آن نهفته است. عمر از شعرهای او بسیار خوشش آمد و گفت که این اشعار را همواره به یاد دارد. او تأکید کرد که برای سرودن شعرهای خوب باید تلاش کرد و در نهایت نیک و بد را خود انسان رقم می‌زند.
بود درعهد عمر مردی قویچون ادا کردی نماز معنوی
هوش مصنوعی: در زمان خلافت عمر، مردی قوی وجود داشت که نمازی معنوی و با اخلاص خواند.
خلق را در پیش خود بنشاندیشعر درمحراب خوش میخواندی
هوش مصنوعی: تو مردم را در مقابل خود نشاندی و در آنجا به زیبایی شعر خواندی.
خواندن اشعار او بعد از نمازمنکران گفتند با فاروق باز
هوش مصنوعی: پس از نماز، کسانی که به او ایمان ندارند، گفتند که اشعار او را با فاروق (شخصیتی معتبر) بخوان.
گفت پیش او بریدم این زمانپیش او بردندش آخر مردمان
هوش مصنوعی: شخصی میگوید که در این زمان، او را به حضور فردی دیگر میبرند و من از این کار دست کشیدم. در نهایت، عدهای او را به نزد خود میبرند.
چون عمر را دید مرد از جای جستدست او بگرفت و در پیشش نشست
هوش مصنوعی: وقتی مرد عمر را دید، به سرعت به سمت او رفت و دستش را گرفت و در برابرش نشست.
گفت فاروقش که تو بعد از نمازشعر خوانی شعرهای دلنواز
هوش مصنوعی: فاروق (امیرالمؤمنین عمر) به کسی میگوید که بعد از نماز شعرهایی زیبا و دلنشین میخوانی.
گفت چیزی می درآید غیبیمهمچنان میخوانم از بی عیبیم
هوش مصنوعی: میگوید چیزی از دنیای پنهان به وجود میآید و من همچنان از کمال و بینقصی خود میخوانم.
گفت برخوان مرد شعر آغاز کردمرغ دل فاروق را پرواز کرد
هوش مصنوعی: مرد شعر با صدای بلند شروع به خواندن کرد و دل فاروق به پرواز درآمد، مثل پرندهای آزاد.
شعر او در ذم نفس خویش بودحکمت باریک و دور اندیش بود
هوش مصنوعی: شعر او درباره نکوهش خود بود و حاوی اندیشهای عمیق و دوراندیشانه بود.
سخت دلخوش شد ز شعر او عمرحفظ کرد و باز میگفت آنقدر
هوش مصنوعی: عمر به شدت از شعر او خوشحال شده بود و به یادآوری آن شعر ادامه میداد و بارها آن را تکرار میکرد.
گفت این شعرم که برخواندی تمامهم عمر این شعر میگوید مدام
هوش مصنوعی: او میگوید که این شعری که تو خواندی، تمام مدت عمرش همین را میگوید و مدام در حال تکرار آن است.
شعر چون اینست تا بتوانیشجهد باید کرد تا میخوانیش
هوش مصنوعی: شعر از این نوع است که برای درک و فهم آن، نیاز به تلاش و کوشش وجود دارد تا بتوانی آن را بخوانی و مفاهیمش را بفهمی.
شعر نیک و بد تو از خود میکنینیک اگر بد میکنی بد میکنی
هوش مصنوعی: شما اعمال و رفتار خود را به نوعی خلق میکنید. اگر کارهای خوب انجام دهید، به نیکی خود را نشان میدهید و اگر کارهای بد کنید، خود را در قالب بدی معرفی میکنید.