بخش ۴ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، نازنین با حالی پریشان و شاداب در حال عبور از مجلس است. او از یک مرد سخنی می‌شنود که درباره سرنوشت انسان‌ها و جایگاه دل مؤمن در نزد خدا صحبت می‌کند. نازنین به این سخن فکر می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که آیا انسان تنها دل است یا گلی از خاک. او به conflict درونی خود می‌پردازد و در می‌یابد که هر دو حالت (دل و گل) در وجودش هستند و نمی‌داند که واقعاً چیست. در انتها، او احساس عدم وجود مستقل را می‌کند و به این فکر می‌افتد که در حقیقت همگی در وجود او نهفته‌اند.
نازنین میرفت و بس شوریده بودگفتی از سرباز خوابی دیده بود
هوش مصنوعی: دلربا در حال رفتن بود و حالتی آشفته داشت، بهگونهای که گویی خواب عجیبی از جنگجوها دیده است.
میگذشت او بر در مجلس گهیاین سخن گفت آن مذکر آنگهی
هوش مصنوعی: او گاهی بر در مجلس میگذشت و گاه این حرف را میزد و گاه آن را.
این گل آدم خدا از سرنوشتچل صباح از دست قدرت میسرشت
هوش مصنوعی: این گل، که نماد انسان خداوند است، از سرنوشت خود در طول زمان و بر اثر قدرتی که در اختیار دارد، به وجود آمده است.
بعد از آن گفتا دل مؤمن مدامهست در انگشت حق کرده مقام
هوش مصنوعی: سپس گفت که دل مؤمن همیشه تحت تاثیر خداست و در موقعیت ویژهای قرار دارد.
نازنین چون این سخن بشنود ازوزاتش جانش برآمد دود ازو
هوش مصنوعی: عزیزم، وقتی این حرف را از او می‌شنود، جانش پر از احساسات میشود و از او بخار برمیخيزد.
گفت بیچاره چه سازد آدمییا دلست او یا گلست او از زمی
هوش مصنوعی: آدمی چه میتواند بکند؟ یا دلش به حال خودش میسوزد، یا این که مانند گلی در زمین رشد می‌کند و زیبایی و زندگی دارد.
چون دل و چون گل بدست اوست بسپس بدست ما چه باشد جز هوس
هوش مصنوعی: دل و گل هر دو در دست اوست، پس در دست ما چه چیزی جز آرزو و خواهش باقی میماند؟
من دلی دارم ز عالم یا گلیهر دو او راست اینت مشکل مشکلی
هوش مصنوعی: من دل و روحم همچون دلی است که از آسمان آمده یا مانند گل زیباست. هر دو این حالتها برای اوست و این موضوع برای من تبدیل به یک چالش شده است.
از دل و گل در جهان من برچه اماوست جمله در میان من برچه ام
هوش مصنوعی: در دل و زیباییهای دنیا، آنچه که من دارم مهم است، زیرا همه چیز در وجود من به هم مرتبط است.
هیچ هستم من ندانم یا نیمچون همه اوست آخر اینجا من کیم
هوش مصنوعی: من هیچ چیز نیستم و نمیدانم که آیا وجود دارم یا نه، زیرا در نهایت همهچیز به او برمیگردد؛ پس در اینجا من کجایم؟