بخش ۷ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، یک فرد دیوانه به آسمان نگاه می‌کند و با زبان خوش از خداوند می‌خواهد که اگر دلش از مشکلات و دردسرهای زندگی راحت نیست، دل او را نیز از این گرفتاری‌ها آزاد کند. او به خدا می‌گوید که دیگر از این وضعیت دلش سیر نشده و درخواست کمک می‌کند.
آن یکی دیوانه سرافراشتهسر بسوی آسمان برداشته
هوش مصنوعی: یک فرد دیوانه با سر بلند و با افتخار به سوی آسمان نگاه می‌کند.
خوش زفان بگشاد و گفت ای کردگارگر ترا نگرفت دل زین کار و بار
هوش مصنوعی: او با زبان شیرینش گفت: ای خداوند، اگر دل من به این مشکلات و دشواریها نمیافتد.
دل مرا بگرفت تا چندت ازیندل نشد سیر ای خداوندت ازین
هوش مصنوعی: دل مرا گرفتهای، تا کی باید این احساس را تحمل کنم؟ ای محبوب، مگر تو از این دلخوری خسته نمیشوی؟