بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: در این شعر، یک اعرابی که گدای برهنه‌ای است، به کعبه می‌رود و از خداوند درخواست لباس می‌کند، زیرا خود و فرزندانش عریان هستند و او از این وضعیت شرمنده است. او می‌گوید که مردم را در این حال خجالت می‌کشد و از خدا می‌خواهد که به او جامه‌ای بدهد. مردم به او می‌خندند و او را جاهل می‌نامند. اما زمانی که اعرابی پس از طواف به مراسم برمی‌گردد، با لباس‌های زیبا و ظاهری باز می‌گردد. دیگران از او می‌پرسند که چگونه به این حال رسیده است و او جواب می‌دهد که آنچه از خدا خواسته بود، به حقیقت پیوسته است.