بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، عیسی به مریم می‌گوید که تو مانند طاقی هستی که خورشیدش را جفت خود می‌سازد. او از مریم می‌پرسد چرا خود را در خانه محبوس کرده‌ای. مریم پاسخ می‌دهد که او نیمه دیوانه است و هر چیزی که با او نمی‌توانند در یک مکان باشند، همیشه برای او ناپیداست. او همچنین اضافه می‌کند که هر چیزی که با تو هماهنگ نیست، فرقی نمی‌کند که چه کسی باشد؛ چه گدا باشد و چه شاه. این شعر به موضوع عشق و الهام از وجود می‌پردازد.
آن یکی عیسی مریم را چه گفتگفت ای طاق ترا خورشید جفت
هوش مصنوعی: در اینجا یک شخصیت به مریم می‌گوید که ای زن بزرگوار، تو باعث تابش نور خورشید هستی و قدرتی ویژه داری.
از چه خود را مینسازی خانهٔگفت آخر من نیم دیوانهٔ
هوش مصنوعی: چرا خودت را به زحمت میاندازی و درگیر حرفها میشوی، در حالی که من دیوانهای نیستم که به سادگی تحت تاثیر قرار بگیرم؟
هرچه نبود تا ابد همبر مراآن کجا هرگز بود در خور مرا
هوش مصنوعی: هر چیزی که برای من مناسب نباشد، هرگز نمیتواند برای من به صورت دائمی و همیشگی وجود داشته باشد.
هرچه آن با تو فرو ناید به راهفرق نبود چه گدا آنجا چه شاه
هوش مصنوعی: هر چیزی که به تو نزدیکتر میشود، فرقی نمی‌کند که آن شخص چه مقام یا موقعیتی داشته باشد، چه فقیر باشد و چه پادشاه.