بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع عشق و بندگی پرداخته است. جوانی به عیادت معشوق ناتوان طوسی می‌رود و در این ملاقات، فاتحه‌ای می‌خواند. او بیان می‌کند که اگر بخواهد، می‌تواند درخواست خود را به خدا می‌برد، اما در نهایت می‌فهمد که بندگی و اطاعت از خداوند برتر از هر چیزی است و باید در نهایت تسلیم او باشد. این موضوع در نهایت به شور و شوقی در عالم وجود منجر می‌شود و نشان‌دهنده اهمیت عشق و بندگی در زندگی انسانی است.
شد مگر معشوق طوسی ناتواندر عیادت رفت پیشش یک جوان
هوش مصنوعی: شاید معشوق طوسی نتوانسته بود به عیادت برود و به همین خاطر یک جوان پیش او رفته است.
فاتحه آغاز کرد آنجایگاهتا دمد بادی بران مجنون راه
هوش مصنوعی: در آنجا که فتیحه (دعای آغاز) خوانده شد، وقتی که بادی وزید، راه مجنون نمایان شد.
گفت اگر دادم بخواهی داد توچون بخوانی بر حق افکن داد تو
هوش مصنوعی: اگر خواستهات را طلب کنی، من آن را به تو میدهم. تو باید حق را بشناسی و آنرا به درستی بگویی.
هیچ درخور نیست این درویش راجمله او را بایدم نه خویش را
هوش مصنوعی: این درویش شایسته هیچ چیز نیست و همه چیز او را باید به خاطر خودش و نه به خاطر خود فرد دیگر در نظر بگیرید.
هرچه هست و بود خواهد بود نیزهست اورا جمله زیبا و عزیز
هوش مصنوعی: هر آنچه که وجود دارد و خواهد داشت، او نیز موجود است و زیبایی و ارزشش را همه میشناسند.
نقد بود آنجا همه چیزی ولیکبندگی و ذل میبایست نیک
هوش مصنوعی: در آنجا همه چیز وجود داشت، اما باید به بندگی و فروتنی اهمیت داده میشد.
لاجرم در قالب آدم دمیدبندگی رادر خداوندی کشید
هوش مصنوعی: بنابراین، به ناچار در جسم انسان روح دمیده شد و از این طریق انسان به بندگی و خدمت به خداوند دعوت شد.
شور در بازار عالم اوفکندجملهٔ‌آفاق در هم اوفکند
هوش مصنوعی: شور و هیجان در جهان ایجاد کرد و همه چیز را به هم ریخت.
صد جهان بد پر خداوندی بزوراز جهان بندگی برخاست شور
هوش مصنوعی: صد جهان با قدرت خداوندی، از حالت بندگی خارج شد و شور و شورش به وجود آورد.