بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این قطعه، شاعر به اهمیت علم و حکمت اشاره می‌کند و بیان می‌کند که برای درک عمیق‌تری از این مسائل، نیاز به عقل بی‌پایان است. او همچنین هشدار می‌دهد که باید حرف‌ها را با احتیاط گفت زیرا ممکن است دیگران شنونده پنهان صحبت‌ها باشند. سخنان رازآلود باید در میان اعتماد و در مکان‌های امن گفته شود، چرا که حتی دیوارها نیز ممکن است چیزهایی را بشنوند. در نهایت، اشاره‌ای به دیوار قبر (لحد) دارد که ممکن است جای مناسبی برای کتمان رازها باشد.
کاملی گفته‌ست میباید بسیعلم و حکمت تا شود گویا کسی
هوش مصنوعی: برای اینکه کسی بتواند به خوبی و واضح سخن بگوید، باید دانش و حکمت زیادی را بیاموزد.
لیک باید عقل بی حد و قیاستا شود خاموش یک حکمت شناس
هوش مصنوعی: اما برای اینکه یک حکمت شناس به درستی سکوت کند، لازم است که عقل او بینهایت و فراتر از اندازه باشد.
دم مزن چون کن مکن مینشنوندبا که گوئی چون سخن مینشنوند
هوش مصنوعی: سکوت کن و صحبت نکن، زیرا صدای تو را میشنوند و نمیدانند با چه کسی صحبت میکنی. وقتی حرفی برای گفتن داری، بهتر است با دقت و در مکان مناسب آن را بیان کنی.
ور کسی میبشنود اسرار تومینشیند از حسد در کار تو
هوش مصنوعی: اگر کسی رازهای تو را بشنود، از حسادتش در کار تو دخالت می‌کند.
کوه با آن جمله سختی و وقارهرچه گوئی باز گوید آشکار
هوش مصنوعی: کوه با تمام سختیها و عظمتش، هرچقدر هم که بگویی، حقیقتش را باز هم نمایان می‌کند.
روی در دیوار کن وانگه خموشزانکه آن دیوار دارد نیز گوش
هوش مصنوعی: روی دیوار بنویس و سپس ساکت شو، چون آن دیوار هم ممکن است صدا را بشنود.
ور تودر دیوار خواهی گفت رازهست دیوار لحد با آن بساز
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از رازهایت بگویی، بهتر است با دیوار قبر خودت سخن بگویی؛ زیرا آن دیوار با رازها و داستانهای تو در ارتباط است.