تناجی
عطار نیشابوری

بخش ۱۴ - الحكایة و التمثیل

با پسر لقمان چنین گفت ای پسرگرچه بسیاری سخن گفتم چوزر
ای عجب با آنکه لقمان آمدماز بسی گفتن پشیمان آمدم
لیک هرگز از خموشی کردنمنه پشیمان بود ونه غم خوردنم