بخش ۱۲ - ادامه
هوش مصنوعی: غزل درباره عشق و انتظار است. شاعر expresses longing برای دیدار معشوق و ابراز احساسات عمیق خود می‌کند. او به دوست و یارانش می‌گوید که نگران دشمنان نباشند، زیرا دوستان زیادی دارد که در شرایط سخت او را حمایت می‌کنند. شاعر امیدوار است که دوستانش به او کمک کنند و در کنار هم باشند. در نهایت، او به بلبل و صبا اشاره می‌کند و از احساسات عمیق عشق و فراق صحبت می‌کند و بر دشواری‌های عشق تأکید می‌کند.
چون بخوانی این غزل با او بگویانتظارت می‌کشم زوتر بپوی
هوش مصنوعی: وقتی که این غزل را میخوانی، به او بگو که منتظرش هستی و امیدوار به دیدارش زودتر از همیشه هستی.
تا بخواهم عذر تو یکبارگیزانکه از ما دیدهٔ آوارگی
هوش مصنوعی: من میخواهم یکباره عذر تو را بیان کنم، زیرا از ما نشانههای آوارگی را دیدهام.
هیچ اندیشه مکن از دشمنانزانکه دارم بیعدد من دوستان
هوش مصنوعی: به هیچوجه به دشمنان فکر نکن، زیرا من دوستان زیادی دارم که به آنها تکیه میکنم.
چون بدانند دوستان احوالهاترحمت آرند بر تو و آمالهات
هوش مصنوعی: زمانی که دوستان به اوضاع و احوال تو آگاه شوند، نسبت به تو رحمتی خواهند داشت و برای آرزوهایت دعا خواهند کرد.
بوستان و گلستان آن تواستبعد از این جان من و جان تو است
هوش مصنوعی: باغ و گلهای خوشبو و زیبا از آن توست و پس از این، جان من و تو به هم پیوند خواهد خورد.
باغبان را من کنم دلخوش ز توگرچه در دل دارد او آتش ز تو
هوش مصنوعی: باغبان را از وجود تو خوشحال میکنم، هرچند که در دل او شعلهای از عشق توست.
روز وشب در مجلسم باشی مقیمنزد من باشی مرا باشی ندیم
هوش مصنوعی: روز و شب در کنار من بمانی و همواره همراه من باشی، دوست من.
آنچه می‌گویم برو باوی رسانگو مترس از ناکسان و از کسان
هوش مصنوعی: آنچه که می‌گویم را به او برسان و نترس از افراد بیارزش یا کسانی که بیلطف هستند.
کرد یک یک آن حکایتهای رازاز برای خاطر آن دل نواز
هوش مصنوعی: هر داستان و رازی را به طور جداگانه برای دل لطفدار و دلنشین او بیان کرد.
چون صبا را دید بلبل پیش رفتمست عشق آمد دلش از خویش رفت
هوش مصنوعی: زمانی که بلبل نسیم را دید، به سمت آن رفت و تحت تأثیر عشق قرار گرفت، به طوری که احساساتش را فراموش کرد.
دست بوسی کرد وز جان ناله کرددیده را چون ابر پر از ژاله کرد
هوش مصنوعی: دست بوسی کرد و با دلتنگی نالهای سر داد، چشمانش را مانند ابرهایی کرد که پر از باران هستند.
گفت نه برگردنم منت بسیزانکه از من می‌کشی زحمت بسی
هوش مصنوعی: این شعر به این معنی است که او نمیخواهد بار مسئولیت یا مشکلی بر دوشش باشد، چون احساس می‌کند کسی به خاطر او زحمت زیادی میکشد و این برای او ناپسند است.
باز رستی از نگار سنگدلدلبر هر جائیی پیمان گسل
هوش مصنوعی: دوباره از محبوب سنگدل که در هر جا پیمان میشکند، رهایی یافتم.