بخش ۶۰ - طالب جاجرمی
هوش مصنوعی: شاعر از اهل جاجرم و از توابع بسطام است و سی سال در شیراز زندگی کرده است. او ارادت زیادی به جناب شیخ نورالدین آذری طوسی داشته و در گوشه‌ای به دور از هیاهو، مثنوی‌ای به نام سلطان عبدالله بن ابراهیم بن شاهرخ میرزا سروده است. او در سال ۸۸۴ هجری وفات یافته و در مقبره خواجه حافظ شیرازی دفن شده است. یک رباعی از اشعار او نیز بیان شده که به موضوع عشق و جستجوی حقیقت می‌پردازد.
از اهل جاجرم و جاجرم از توابع بسطام است. اما مشارالیه سی سال در شیراز به سر برده. ارادت جناب شیخ نورالدین آذری طوسی را گزیده و در گوشهٔ انزوا خزیده. مثنوی گوی و چوگان به نام سلطان عبداللّه بن ابراهیم بن شاهرخ میرزا منظوم نموده. در سنهٔ ۸۸۴ وفات یافته. در مقبرهٔ خواجه حافظ شیرازی مدفون گردیده. این رباعی از اشعار اوست:
هوش مصنوعی: اهل جاجرم است که بخشی از بسطام محسوب میشود، اما او سی سال در شیراز زندگی کرده است. او به شیخ نورالدین آذری طوسی ارادت خاصی داشته و در گوشه‌ای از تنهایی به سر میبرد. مثنویی به نام سلطان عبداللّه بن ابراهیم بن شاهرخ میرزا نیز نوشته است. او در سال 884 هجری قمری فوت کرده و در آرامگاه حافظ شیرازی به خاک سپرده شده است. این رباعی از سرودههای اوست:
در کوچهٔ عاشقی به پیمان درستمی‌گفت به من اهل دلی روز نخست
هوش مصنوعی: در مسیر عشق، شخصی که با من صحبت میکرد، در روز اول با صداقت و درستی از احساساتش میگفت.
طالب مطلب کسی که او غیر تو جسترو طالب آن باش که او طالب تست
هوش مصنوعی: کسی که به دنبال چیزی غیر از تو میگردد، به دنبال آن نباش. به دنبال کسی باش که خودش به دنبالت است و تو را میخواهد.