بخش ۷۵ - فکری خراسانی
هوش مصنوعی: سید محمد ملقب به جامه باف از تربت حیدریه بوده و به خاطر اشعار رباعی‌اش به میر رباعی مشهور شده است. او به هندوستان رفته و در سال 973 فوت کرده است. او از فضلا و حکیمان زمان خود بوده و اشعارش به فلسفه زندگی و مرگ اشاره دارد. در چند رباعی از او، به مفاهیمی چون فنا، وجود، و گذر زمان پرداخته شده است. او در آثارش به بیان احساسات و تجربیات انسانی در بزم زندگی و ناپایداری آن می‌پردازد.
اسمش سید محمد، ملقب به جامه باف. اصلش از تربت حیدریه. چون اغلب اشعارش رباعی است به میر رباعی مشهور شده. به هندوستان رفته فوت گردید و کان ذلک فی سنهٔ ۹۷۳. غرض، از فضلای عهد خود بوده و حکیمانه حرکت می‌نموده. این چند رباعی از اوست:
هوش مصنوعی: سید محمد که به نام جامه باف شناخته میشود، اهل تربت حیدریه است. به دلیل این که بیشتر اشعارش رباعی است، به میر رباعی شهرت پیدا کرده. او به هندوستان سفر کرده و در آنجا در سال ۹۷۳ فوت کرده است. او از فاخرترین افراد زمان خود بوده و دیدگاههای حکیمانهای داشته است. در ادامه چند رباعی از او آورده شده است:
از هستی خویش بود سرگشته حبابآن لحظه که نیست شد به دریا پیوست
هوش مصنوعی: حبابی که به وجود خود آگاهی دارد، در لحظهای که از بین میرود و به دریا میپیوندد، سرگردان و ناامید است.
فانی شو و اقلیم بقا آر به دستدر دوست کسی رسید کز خویش برست
هوش مصنوعی: از خودت کاسته شو و برای رسیدن به زندگی جاودانه، به دوستی با دیگران بپرداز. تنها کسی که میتواند تو را از خودخواهی و بندهای دنیوی رها کند، همان دوست است.
کردیم به بزم دیده چون شمع مقامبردیم به سر عمر در اندیشهٔ خام
هوش مصنوعی: در محفل چشمها مانند شمع درخشیدیم و در تمام عمر در افکار ناپخته و خام خود به سر بردیم.
چون شمع تمام گشت می‌میرد و ماافسوس که مردیم و نگشتیم تمام
هوش مصنوعی: وقتی شمع خاموش میشود و تمام میشود، می‌میرد. ما هم افسوس میخوریم که در زندگیمان به کمال نرسیدیم و نتوانستیم تمام شویم.
بر صفحهٔ هستی چو قلم می‌گذریمحرف غم خود کرده رقم می‌گذریم
هوش مصنوعی: در زندگی مانند قلمی هستیم که بر روی صفحهٔ وجود خط میکشیم و احساسات دردناک و غمهایمان را ثبت میکنیم.
زین بحرپرآشوب که بی پایان استپیوسته چو موج از پی هم می‌گذریم
هوش مصنوعی: ما در این دریا پرآشوب و بیپایان مانند موجها به طور مداوم از یکدیگر عبور میکنیم.