بخش ۸۴ - کافری شیرازی
هوش مصنوعی: میرزا محمود مردی مؤمن و فرزانه بود که در سال ۱۱۰۰ هجری قمری درگذشت. او به خاطر اعتقاد و شخصیت جلیلش شناخته می‌شود و رباعی‌ای که بر حالش اشاره دارد، نشان‌دهنده عشق و عمق احساسات اوست. در این رباعی، به شعله‌ور بودن عشق و اندوهش اشاره شده و به طرز زیبایی از آتش عقیده و اشک‌هایش یاد می‌کند.
اسمش میرزا محمود. گویند مؤمنی خوش اعتقادو فرزانه نهاد بودو در سنهٔ ۱۱۰۰ رحلت نمود. غرض، مردی جلیل و این رباعی بر حالش دلیل است:
هوش مصنوعی: نامش میرزا محمود است. گفته می‌شود که او مؤمنی پرشور و فرزانه بوده و در سال ۱۱۰۰ هجری قمری فوت کرده است. به طور کلی، او فردی بزرگوار بود و این رباعی درباره حال او گواهی میدهد:
از چهرهٔ عاشقانه‌ام زر باردوز چشم ترم همیشه آذر بارد
هوش مصنوعی: از چهرهٔ عاشقانه‌ام طلا میریزد و از اشکهای چشمانم همیشه آتش میتراود.
در آتش عق تو چنان سوخته‌امکز ابر سرشکِ من سمندر بارد
هوش مصنوعی: در اثر اندیشه و تفکر عمیق، چنان دچار سوختگی روحی شدهام که اشکهایم مثل بارش باران از ابر، سیلوار میریزند و حتی میتوانم احساس کنم که این اشکها میتواند مانند سمندر، در آتش زنده بماند.