فصل ۲۸
هوش مصنوعی: عقل به عنوان راهنمای زندگی و آخرت انسان‌هاست و عشق به معشوقی که هم در دنیا و هم در آخرت راهنمایی می‌کند، مسیری برای رسیدن به حقیقت است. آنچه که این مسیر را دشوار می‌کند، حجاب‌هایی است که در برابر دیدگان انسان قرار دارد. عشق واقعی، انسان را از گرفتاری‌های دنیا و آخرت آزاد می‌کند و در حقیقت، پرستش عشق به معنای رهایی و فهم عمیق است. آنانی که از جام عشق می‌نوشند، همچنان در کنترل دنیا و آخرت هستند و اگرچه از این دو آگاهند، در اصل در مذهب عشق به نوعی بت‌پرستی می‌پردازند.
عقل کدخدای سرای دنیا و آخرتست و روی دل در عشق بدین هر دو آوردن از معشوقی که این هر دو بنده دران راه اویند حجاب بود و آنچه آن گرم رو بگوشه چشم بهر دو باز ندید که ما زاغَ الْبَصَر وَ مَاطَغی.. سر این معنی است در ما زاغَ الْبَصَرُ تذرو رنگین عقل را شکارگاه باز عشق کردنست. و اللّه که در استغراق بعشق در دنیا و آخرت بچشم قبول دیدن بت پرستیدن است:
هوش مصنوعی: عقل بهعنوان سرپرست و قاضی دنیا و آخرت شناخته میشود و قلب انسان باید در عشق به معشوقی که دو دنیای مادی و معنوی را در بر میگیرد، متمرکز شود. در این مسیر، موانعی وجود دارد که فرد را از دیدن حقیقت بازمیدارد، و این عدم توانایی در دیدن حقیقت، در واقع تمایل به مشاهده رنگ و جلوههای ظاهری است. عشق واقعی و عمیق است که انسان را از این موانع عبور میدهد و به عمق معانی میبرد. در حالی که غرق در عشق به دنیا و آخرت میشویم، از نظر معنوی به نوعی پرستش و عبادت مشغول میگردیم.
آنانکه ز جام عشق مستند هنوزدر تحت تصرف الستند هنوز
هوش مصنوعی: افرادی که از عشق سرشارند و هنوز تحت تأثیر آن احساسات هستند، همچنان در تسلط و چیرگی یادها و خاطرات گذشته قرار دارند.
از دنیی و آخرت اگر آگاهنددر مذهب عشق بت پرستند هنوز
هوش مصنوعی: اگر از حقیقت دنیا و آخرت باخبر باشند، هنوز هم در عشق به معشوق به گونهای پرستش میکنند.