فصل ۲۹
هوش مصنوعی: شاعر بیان میکند که عاشق باید از نگرانیهای دنیا و آخرت بگذرد و به ذات خود و حقیقت وجودش توجه کند. او تأکید میکند که وجود حقیقی نه زمانی است و نه مکانی و عاشق باید به این آگاهی برسد تا به وحدت وجود پی ببرد. در این مسیر، باید از محدودیت‌های زمان و مکان خارج شود و خود را از دوگانگیهای دنیوی رها کند.
چنانکه عاشق را ذکر دنیا و آخرت فرو می‌باید گذاشت نظر سر هم از ازل و ابد بر می‌باید داشت زیرا که ازل عبارت از اول زمانست و ابد اشارت بآخر زمانست و همت عاشق ماوراء زمانست. ای برادر آن بهتر که عاشق روی دل بحقیقت وجود خود آرد و بیقین داند که حقیقت وجود او زمانی و مکانی نیست و پیوسته با خود می‌گوید:
هوش مصنوعی: عاشق باید توجهی به دنیا و آخرت نداشته باشد و باید نگاهش را از ابتدا تا انتها معطوف کند، چرا که ازل به معنای آغاز زمان و ابد به معنای پایان زمان است. عشق فراتر از زمان است. برادر، بهتر این است که عاشق به واقعیت وجود خودش توجه کند و بداند که حقیقت وجود او نه به زمان بستگی دارد و نه به مکان. او باید همیشه با خود بگوید:
ای دل ز جهان نیک و بد بیرون شووز عالم بیخوان تو خود بیرون شو
هوش مصنوعی: ای دل، از دنیای خوب و بد فراتر برو و از این عالم بی‌معنا خودت را جدا کن.
خواهی که ز وحدتش تو آگاه شویبگذار ازل پس ز ابد بیرون شو
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از یگانگی او باخبر شوی، باید از زمان و محدودیت‌های آن خارج شوی و در ازلیت بسازی.