فصل ۸۷
هوش مصنوعی: متن به بیان احساسات عمیق و عشق شاعرانه‌ای پرداخته است. عاشق در گریه کردن، به دلیل غیرت حقیقت وجود معشوق، احساس ناراحتی می‌کند و از این می‌خواهد که دیدن او از این حالت رهایی یابد. او می‌داند که دیدارش باید با چشم دل انجام شود و نه با چشم ظاهری، چرا که این عشق و زیبایی آن‌قدر ظریف است که ممکن است با نظر کردن آسیب ببیند. شاعر از نگرانی خود درباره نازکی و لطافت معشوق می‌گوید و به همین دلیل نمی‌تواند به او نگاه کند. او به طور کلی احساس عمیق و درد ناشی از دوری و زیبایی معشوق را توصیف می‌کند.
آنچه دیدۀ عاشق در گریه بود آن از غیرت حقیقت وجود اوست برو و حقیقت وجود او که عشق صفت اوست از غیرت می‌خواهد تادیدۀ او از گریه سفید شود و از دیدن ناامید شود زیرا که داند که آن دیدار بدین دیده دریغ بود:
هوش مصنوعی: آنچه که یک عاشق هنگام گریه میبیند، ناشی از غیرت حقیقت وجود خود اوست. برو و حقیقت وجود او که به عشق مربوط میشود، از غیرت می‌خواهد تا دیدگان او از گریه پاک شوند و از دیدن ناامید شوند، زیرا او می‌داند که این دیدار با این چشمان، بیفایده است.
خوناب از آن همی ببارد چشممکاهلیّت دیدنت ندارد چشمم
هوش مصنوعی: چشمم از شدت احساس و اندوه مانند خون جاری میشود، چرا که در انتظار دیدن تو هستم و این چشم، توانایی کاهلی و بیتفاوتی ندارد.
و روا بود که از آن گرید تا خیره شود و نظر بر جمال آن دلربای نیفکند زیرا که بترسد که آن روی از نازکی بدین نظر مجروح شود چنانکه گفته‌اند:
هوش مصنوعی: و مناسب بود که از آن حجاب بماند تا به زیبایی آن دلربا خیره نشود، زیرا که میترسید آن چهره لطیف با نگاهش آسیب ببیند، چنان که گفته‌اند:
من تیز در آن روی نیارم نگریستترسم که ز نازگی جراحت گردد
هوش مصنوعی: ترس دارم که اگر به چهرهات نگاه کنم، از زیباییات دلم بشکند و آسیب ببینم.