فصل ۱۹۴
هوش مصنوعی: این متن به بیان درد و رنج‌های انسان‌ها ناشی از اختیار و تقدیر می‌پردازد. نویسنده می‌گوید که همه این اندوه‌ها از اختیار انسان سرچشمه می‌گیرد، در حالی که راحتی او در تقدیر الهی نهفته است. در خلق و انتخاب، خداوند اختیار دارد و انسان‌ها نمی‌توانند در این زمینه انتخابی داشته باشند.
داستانی درباره یکی از افراد مرفه نقل می‌شود که در اثر عشق دچار ضعف و ذلت شده است. وقتی از او می‌پرسند که چه چیزی در ازای آنچه از دست داده دریافت کرده، پاسخ می‌دهد که همه چیز را داده زیرا معشوقش را از دست داده و خود او تبدیل به معشوقش شده است. این بیانگر این است که عشق واقعی انسان را دگرگون می‌کند و در نهایت، هم‌سرنوشتش می‌سازد.
نویسنده در انتها بر این نکته تأکید می‌کند که در عشق، باید همیشه در کشاکش بود و گاهی حتی به آتش عشق دچار شد، و اگر معشوق از او بگیرد، او از بودن در کنار معشوق خوشحال خواهد بود.
این همه درد دل و اندوه جان فرزند آدم از اختیار است و در کسب همۀ زحمت راحت او در تقدیر است مَنْ اَیْقَنَ بِالْقَدَرِ کَیْفَ یَحْزَنُ وَرَبُّکَ یَخْلُقُ مایَشاءُ وَیَخْتارُ ماکانَ لَهُمُ الْخِیَرَةَ. در عشق آنکه بختیار است بی اختیار است. عجب یکی را از ابنای ملوک ابایی پدید آمد بر بساط قربت باز یافت یکی او را دید ضعیف و نحیف شده و ذلولی و نحولی بدو راه یافته گفت در مقابلۀ آنچه گذاشتی چه دادند گفت همه دادند چون مراد من از من سلب کردند او مراد من شد و من مرید او پس همه دادند واین خوش رمزیست:
هوش مصنوعی: تمامی درد و رنجی که انسان متحمل می‌شود ناشی از انتخابها و اختیار اوست و راحتی او در دنیای دیگری رقم خورده است. کسی که به تقدیر یقین دارد، چگونه میتواند غمگین باشد؟ پروردگار هر چه بخواهد میآفریند و هر چیزی را که بخواهد برمیگزیند و انسان‌ها در این انتخابها اختیاری ندارند. در عشق، کسی که خوشبخت است، اختیار ندارد. نکته جالب این است که یکی از فرزندان پادشاهان در موقعیتی خاص با مشکلاتی مواجه شد و فردی او را دید که ضعیف و زبون شده است. از او پرسید که در برابر فداکاریهایش چه چیز دریافت کرده است و او پاسخ داد که همه چیز را دادم زیرا آنچه برایم مهم بود از من گرفته شده و اکنون او همان چیز مهم شده است. در واقع، او مرید و پیرو عشق خود شده است و این بیانگر عمق رمزی در عشق و تقدیر است.
پیوسته ز عشق در کشاکش باشموز غایت بیخودی در آتش باشم
هوش مصنوعی: من همیشه در دل عشق به جدال مشغولم و از شدت بیSelfی در آتش سوختم.
از من تو مراد من اگر بستانیو آنگاه مراد من شوی خوش باشم
هوش مصنوعی: اگر آن تو که به من نزدیکتر هستی، آرزویم را به دست آوری و سپس خودت آرزوی من شوی، من خیلی خوشحال خواهم شد.