شمارهٔ ۸۶ - الحقیقة
هوش مصنوعی: این اشعار به این مفهوم می‌پردازند که برای دستیابی به آرامش و آگاهی، باید خود را در حقیقت وجودی‌ات بپروری. باید بدون وابستگی به دنیای بیرونی و مادی، به درون خود توجه کنی و با خودت در تماس باشی. در این صورت، به درک و آگاهی حقیقی خواهی رسید. به عبارتی، برای رسیدن به کمال و آگاهی، باید از وابستگی‌ها و غیرواقعی‌ها فاصله بگیری.
تا می نخوری به سرِّ مستی نرسیتا نیست نگردی تو به هستی نرسی
هوش مصنوعی: برای آنکه به حالت دلنشین و خلسهٔ مستی برسی، باید از موانع و دردهای درونیت عبور کنی. اگر به وضعیت فعلی خود نپردازی و تغییر ندهی، هرگز به آن شادی و کمالی که میخواهی نخواهی رسید.
در اصل خود ارچه در خودت باید زیستمادام که از خود بنرستی نرسی
هوش مصنوعی: در واقع، باید در درون خود زندگی کنی، به شرطی که از خودت دور نشوی و خود را نجات ندهی.