شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع مرگ و ازبین رفتن بزرگان و خوشبختی‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که تمام سروران و مهتران دنیای زندگی، در انتها به مرگ تن داده و زیر خاک رفتند. آن‌ها که بارها از نعمت‌ها و لذت‌های زندگی بهره‌مند شده بودند، در نهایت فقط کفن به همراه دارند و هیچ‌یک از ثروت‌ها و خوشی‌ها را نمی‌توانند ببرند. شاعر یادآور می‌شود که همه نعمت‌ها و لذت‌های دنیوی در نهایت بی‌فایده‌اند و انسان‌ها هیچ چیزی از آن‌ها با خود نمی‌برند.
مهتران جهان همه مردندمرگ را سر همه فرو کردند
هوش مصنوعی: همه بزرگان و رئیسان دنیا از دنیا رفتهاند و مرگ بر همه تسلط یافته است.
زیر خاک اندرون شدند آنانکه همه کوشک‌ها برآوردند
هوش مصنوعی: آنانی که در زندگی خود به مقام و ثروت دست یافتند و بناهای عظیم ساختند، اکنون در زیر خاک مدفون شدند.
از هزاران هزار نعمت و نازنه به آخر بجز کفن بردند؟
هوش مصنوعی: از میان هزاران نعمت و لذت، به جز کفن که نشانهی مرگ و وداع است، چیزی با خود نمی‌برند.
بود از نعمت آنچه پوشیدندوآنچه دادند و آنچه را خوردند
هوش مصنوعی: از نعمتهایی که پوشیده شده، آنچه به ما دادهاند و آنچه خوردهایم وجود دارد.