شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت گل سرخ صحبت می‌کند که تاثیر عمیقی بر دنیا می‌گذارد. او این گل را به کافور و مشک تشبیه می‌کند و به نوعی از هم‌نشینی آن‌ها سخن می‌گوید. شاعر به این موضوع می‌پردازد که این ترکیبات زیبا و خوشبو ممکن است دچار اختلال و سردرگمی شوند. به طور کلی، شعر به زیبایی و تاثیرگذاری عطر و رنگ گل سرخ اشاره دارد.
گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدیتاخلق جهان را بفگندی به خلالوش
هوش مصنوعی: در یک خط زیبای گل سرخ کشیدی که بوی آن دنیا را پر کرد و همه را مسحور خودش کرد.
کافور تو بالوس بود، مشک تو باناکبالوس تو کافور کنی دایم مغشوش
هوش مصنوعی: عطر تو مانند کافور است و بوی مشک تو در حال پراکنده شدن. اگر تو کافور هم باشی، همیشه در حال اختلاط و نابود شدن هستی.