شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این متن، توصیفاتی از طبیعت و عناصر آن ارائه شده است. از ویژگی‌های ظاهری و حالت‌های مختلف طبیعت سخن به میان آمده؛ مثل کوه‌ها با شکل خاص، درختان بادام و سرو که در کنار جوی قرار دارند. همچنین تشبیهاتی به کار رفته که زیبایی و خاص بودن آن‌ها را به تصویر می‌کشد، مانند مقایسه دندان‌ها با استره و ساقه‌ها با سوهان. در نهایت، به شکل خاص و زیبای یک قطار شتران اشاره می‌شود که به تصویر در می‌آید.
پشت کوژ و سر تویل و روی بر کردار نیلساق چون سوهان و دندان بر مثال استره
هوش مصنوعی: این بیت توصیفهایی از ویژگی‌های ظاهری و اخلاقی یک فرد را به تصویر می‌کشد. در آن به فرم و حالت بدنی اشاره شده است و با استفاده از تشبیههای مختلف، به خصوصیات ظاهری و باطنی او پرداخته می‌شود. این توصیف به نوعی به همهجانبه بودن انسان و تعادل میان ظواهر و باطن اشاره دارد.
بر کنار جوی بینم رستهٔ بادام و سروراست پندارم قطار اشتران آبره
هوش مصنوعی: در کنارهٔ جوی، درخت بادام و سرو بلندی را میبینم که به خاطر شکل و قداستی که دارند، به نظرم میرسد که کاروانی از شتران در حال حرکت است.