شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، به تضاد بین خوشحالی و ناراحتی اشاره شده است. برق نماد شادی و خنده است، در حالی که رعد نمایانگر غم و ناله است. تصویرسازی از مادر ابر به عنوان نمادی از غم و اندوه، و نشستن ژاله بر لاله به عنوان اشکی که بر گل‌ها می‌ریزد، حس خفگی و نوستالژی را منتقل می‌کند. در کل، شعر به تَکرار احساسات متضاد و زیبایی‌های طبیعت می‌پردازد.
زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر نالهچنان چون مادر از سوک عروس سیزده ساله
هوش مصنوعی: در برخی اوقات، آسمان شاداب و روشن به نظر میرسد و در برخی دیگر، تاریک و پر از صدای غمناک است، مانند مادری که برای عروسی دخترش، در حالی که شاد است، گریه می‌کند.
و گشته زین پرندِ سبز، شاخ بید بنسالهچنان چون اشک مهجوران نشسته ژاله بر لاله
هوش مصنوعی: پرندۀ سبز درخت بید به زیبایی و نرمی چنان است که قطرات صبحگاهی همچون اشکهای دوری و جدایی بر گل لاله نشستهاند.