تناجی
رودکی سمرقندی

شمارهٔ ۱۰۹

مشوشست دلم از کرشمهٔ سلمیچنان که خاطر مجنون ز طرهٔ لیلی
چو گل شکر دهیم درد دل شود تسکینچو ترش روی شوی وارهانی از صفری
به غنچهٔ تو شکر خنده نشانهٔ بادهبه سنبل تو در گوش مهرهٔ افعی
ببرده نرگس تو آب جادوی بابلگشاده غنچهٔ تو باب معجز عیسی