شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، برف سپید بر کوههای سیاه نشسته و به زیبایی درختان سرو در باغ میافزاید. همچنین به تغییرات نامطلوبی که در یک مکان خاص رخ داده اشاره شده و بیان میشود که این تغییرات بهسرعت اتفاق افتادهاند.
سپید برف برآمد به کوهسار سیاهو چون درونه شد آن سرو بوستان آرای
هوش مصنوعی: برف سفیدی بر روی کوههای تاریک نشسته و زمانی که این زیبایی به داخل باغ میرسد، سروها جلوهای دلانگیز به باغ میدهند.
و آن کجا بگوارید ناگوار شدهستو آن کجا نگزایست گشت زود گزای
هوش مصنوعی: در جایی که خوشیها به تلخی تبدیل شده و در جایی که چیزهای ناپسند زودگذر و بیمقدار شدهاند.