تناجی
رودکی سمرقندی

شمارهٔ ۱۲۶

بی قیمت است شکر از آن دو لبان اویکاسد شد از دو زلفش بازار شاهبوی
این ایغده سری به چه کار آید ای فتیدر باب دانش این سخن بیهده مگوی
تا صبر را نباشد شیرینی شکرتا بید را نباشد بویی چو دار بوی