شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: شعر به زیبایی اشاره میکند که شیرینی و ارزش شکر (محبت) از لبان محبوب بیقیمت است و زلفهای او بازار عشق را راکد کردهاند. از طرفی، شاعر میگوید که دانشی که در این خصوص بیهوده باشد، ارزشی ندارد. در نهایت، تا زمانی که صبر طعم شیرینی نداشته باشد، بید نمیتواند بویی مانند دار بوی را داشته باشد. به عبارتی، ارزش چیزها وابسته به زمینه و شرایط خاص آنهاست.
بی قیمت است شکر از آن دو لبان اویکاسد شد از دو زلفش بازار شاهبوی
هوش مصنوعی: شکر از دو لب او بیارزش است، زیرا زیبایی و جذابیت او که در زلفهایش نهفته است، باعث شده بازاری پررونق داشته باشد.
این ایغده سری به چه کار آید ای فتیدر باب دانش این سخن بیهده مگوی
هوش مصنوعی: این مشکل چه فایدهای دارد؟ ای جوان، در مورد علم بیهوده صحبت نکن.
تا صبر را نباشد شیرینی شکرتا بید را نباشد بویی چو دار بوی
هوش مصنوعی: وقتی صبر طعم شیرینی ندارد، مانند شکر نیست و وقتی بید بویی ندارد، مانند درخت دار هم بوی خوشی از آن نمیآید.